موکیزی: مجاهدین در بین مردم ایران مورد حمایت است

مصاحبه اختصاصی افق با مایکل موکیزی، وزیر دادگستری آمریکا طی سالهای دو هزار و هفت تا دو هزار و نه.
سیامک دهقانپور:
«دبیرکل سازمان ملل از تمامی کشورهای عضو خواسته است تلاش هایشان را برای حل مطلوب مساله ی اردوگاه اشرف به نحوی که حق حاکمیت عراق محفوظ مانده و قوانین بین المللی حقوق بشر نیز رعایت شود افزایش دهند. آیا این تحولی مثبت است و مساله چطور قابل حل خواهد بود؟»
مایکل موکیزی:
«تحولی بسیار مثبت و موجب آرامش خاطر است که سازمان ملل بطور فعال برای حل مساله علاقه نشان می دهد. فکر می کنم اگر سازمان ملل پرسنلی را در درون اردوگاه مستقر کند تا جلوی بدرفتاری با ساکنان اشرف گرفته شود دست کم وضعیت دچار ثبات خواهد شد. البته حل مساله دشوار خواهد بود. فکر کنم دست آخر ساکنان باید خارج از عراق اسکان داده شوند اما، تا آن زمان باید تحت حفاظت سازمان ملل متحد همان جا بمانند.»
سیامک دهقانپور:
«چه انگیزه ی شما را به حمایت از سازمان مجاهدین واداشت؟»
مایکل موکیزی:
«من آشنایی با مساله ی اردوگاه اشرف و سازمان مجاهدین نداشتم تا اینکه شماری از ایرانی ها در آمریکا با من تماس گرفتند و اطلاعاتی را در اختیارم گذاشتند. شاهد پیوستن گروهی دیگر به حامیان آنها بودم و از این جهت بیشتر به مساله علاقمند شدم.»
سیامک دهقانپور:
«واکنش شما به این انتقادات که انگیزه های مالی دلیل فعالیت های شما است چیست؟»
مایکل موکیزی:
«تردیدی نیست که افرادی از جمله خود من برای جلساتی که بویژه خارج از نیویورک برگزار می شود دستمزد برای سخنرانی دریافت می کنیم. با توجه به طیف افراد درگیر از سناتورها، فرماندهان نظامی پیشین، ژنرال جیمز جونز، مشاور امنیت ملی پیشین پرزیدنت اوباما، و بسیاری دیگر، درک این نکته مهم است که این افراد دستمزد دریافت نمی کنند تا چیزی بگویند که با آن موافقت ندارند. طرح مساله ی دستمزد تلاشی است برای منحرف کردن افکار از آن چه گفته می شود. من پیشتر گفته ام تامس پین، رساله نویس و روشنفکر بزرگ انقلاب آمریکا رساله ی مشهورش عقل جمعی را در حمایت از استقلال آمریکا مجانی به کسی نداد آن را فروخت ولی این امر چیزی از اهمیت نظر او نکاست. اضافه کنم که من در جلساتی به دعوت کنگره حضور یافته ام و در کنفرانس هایی خبری در همین نیویورک بدون دریافت هیچ گونه دستمزدی شرکت می کنم.»
سیامک دهقانپور:
«آیا این حضور افرادی مثل شما ارتباطی به فضای سیاسی واشنگتن و اختلافات بر سر سیاست دولت اوباما در قبال عراق و ایران دارد؟»
مایکل موکیزی:
«البته به سیاست آمریکا در برابر هر دو کشور ایران و عراق ارتباط دارد. ولی این موضوعی حقوقی با مبنایی بشردوستانه است. طیف افراد از دموکرات تا جمهوریخواه و لیبرال تا محافظه کار موید فراحزبی بودن این تلاش ها است.»
سیامک دهقانپور:
«یک مقام وزارت خارجه ی آمریکا به من گفته است که بر مبنای یافته هایش از فعالین سیاسی در ایران مجاهدین از هیچ حمایتی در ایران برخوردار نیستند. شما فکر می کنید از چه میزان حمایتی برخوردارند؟»
مایکل موکیزی:
«من فکر می کنم آنها از حمایت داخلی برخوردارند. وقتی به شعارها و بیانیه های مجاهدین در خارج از کشور نگاه می کنیم و انعکاس آن ها را در خواست مردم داخل ایران می بینیم این امر نشانگر حمایت داخلی آنها است. مساله ی تعیین میزان محبوبیت آنها در ایران برعهده ی مردم ایران است. ما نمی گوییم آنها از محبوبیت عمومی برخوردارند یا نه، این تصمیمی است که مردم ایران می گیرند. وقتی حکم اعدام برای مجاهدین در ایران صادر می شود طبیعی است که کسی حمایت خود را علنی نمی کند. راه حل مساله یک ایران دموکراتیک است تا آن موقع معلوم شود آنها از چه میزان محبوبیتی برخوردارند. آنچه ما به وزارت خارجه می گوییم این است که مجاهدین سازمانی تروریستی نیست و هدف از بیرون آوردنش از فهرست تروریسم فراهم کردن امکان رقابت برایشان در میدان ایده ها با دیگر سازمان ها و افراد است.»
سیامک دهقانپور:
«با توجه به سابقه ی بحث انگیز مجاهدین آیا شما آنها را اپوزیسیونی کارآمد می دانید؟»
مایکل موکیزی:
«پیشینه ی بحث انگیز آنها به دهه ی هفتاد بازمی گردد. واقعیت این است که آنها اپوزیسیونی کارآمد و بخوبی سازمان یافته اند. اطلاعات باارزشی در باره ی برنامه ی هسته ای ایران در اختیار آمریکا قرار داده اند که حاکی از تماس های خوب و عمیق آنها درون ایران است. و این ادعای عدم محبوبیت و برخورداری از حمایت در ایران را زیر سوال می برد. آنها سازمانی کارآمد و متعهدند که جان خود را به خطر می اندازند و ما باید به آن احترام بگذاریم.»
سیامک دهقانپور:
«آیا شما شخصا با کسی در ایران در تماس بوده اید که حسی از میزان محبوبیت آنها در ایران بدست آورید؟»
مایکل موکیزی:
«من شخصا با هیچ کس در ایران برای دریافت میزان محبوبیت آنها در تماس نبوده ام. تنها تماسی که داشته ام مشاهده ی واکنش فوق العاده ی ساکنان اشرف از طریق دوربین مداربسته در اردوگاه نسبت به مشاهده ی پخش تلویزیونی جلسه ای بود که من نیز در آن حضور داشتم.»
سیامک دهقانپور:
«فکر می کنید دولت اوباما سیاست مناسبی را در این رابطه با توجه به تلاش برای بازنگه داشتن در مذاکره اتخاذ کرده است؟»
مایکل موکیزی:
«بطور فزاینده ای روشن شده است که مقامات ایران هیچ تمایلی به مذاکره با حسن نیت ندارند و تلاش برای بازنگه داشتن باب مذاکره به بهای زیان وارد کردن به سازمانی چون مجاهدین دقیقا پیامی نادرست در بر دارد. ما با درآوردن مجاهدین از فهرست اهرم فشار بهتری در برابر ایران بدست می آوریم. اگر ایرانی ها قصد معامله داشته باشند بعد می توان بر سر میزان کنترل و نفوذ ما بر مجاهدین صحبت کنیم. ولی اینک ایران تمام اهرم ها را در اختیار دارد و ما هیچ کدام را.»
سیامک دهقانپور:
«چرا این عمل در دوران تصدی شما بر وزارت دادگستری و در دوره ی دولت بوش رخ نداد؟»
مایکل موکیزی:
«وزارت دادگستری کنترلی بر این مساله ندارد این در حوزه ی اختیار وزارت خارجه است. آنچه که من از تیم امنیت ملی دولت در آن دوره شنیدم این بود که تصمیم نگهداشتن مجاهدین در فهرست تروریسم برخلاف میل دولت در سایه ی ترس از این گرفته شد که ایران با افزایش ارسال بمب های دست ساز به درون عراق و آسیب رساندن به نیروهای آمریکا دست به اقدام تلافی جویانه بزند. البته ایران برغم در فهرست ماندن مجاهدین به ارسال این بمب ها ادامه داد. این رویکرد کارآیی نداشت و یک اشتباه بود و باید از آن دست کشید.»
سیامک دهقانپور:
«آیا خارج کردن مجاهدین از فهرست تروریسم این پیام را در بر دارد که آمریکا سیاست تغییر رژیم را در ایران پیگیری می کند؟»
مایکل موکیزی:
«ممکن است بخوبی چنین پیامی را بفرستد. فارغ از اینکه چنین پیامی را بفرستد یا نفرستد تمام آنچه ما انجام می دهیم لزوما به معنای این نیست که ما بدنبال تغییر رژیم در ایران هستیم. آنچه ما انجام می دهیم این است که به سازمانی که در پی تغییر رژیم در ایران است اجازه دهیم آزادانه فعالیت کند. این کاملا فرق می کند. البته من در صراحت در این که تغییر رژیم را ترجیح می دهیم اشکالی نمی بینم.»

دیبل: مجاهدین از هیچ حمایتی در ایران برخوردار نیست

مصاحبه اختصاصی افق با فایلو دیبل، معاون مدیرکل وزارت خارجه ی آمریکا در امور ایران
سیامک دهقانپور:
«سیاست فعلی آمریکا در برابر ایران چیست؟»
فایلو دیبل:
«سیاست آمریکا در نهایت امید به این است که ایران جایگاه راستین اش را در جامعه ی جهانی بازیابد و این از جمله شامل پایبندی ایران به تعهدات بین المللی اش و ایفای نقشی سازنده در منطقه و فرای آن است.»
سیامک دهقانپور:
«آیا سیاست آمریکا در قبال ایران از زمان قیام های عربی به سوی خاصی تغییر کرده است؟»
فایلو دیبل:
«نه چنین فکر نمی کنم. آمریکا سیاستی مشخص درباره ی قیام های عربی دارد و آن حمایت از آمال و آرزوهای مردم کشورهایی است که این گذار در آن رقم می خورد. ما فکر می کنیم دیگران هم باید از خواست مردم حمایت کنند و در این پشتیبانی انتخابی عمل نکنند.»
سیامک دهقانپور:
«چندی پیش برای هماهنگ کردن سیاست آمریکا و اتحادیه ی اروپا در برابر ایران به بروکسل رفتید. فکر می کنید اینک اقدامات شما اینک تاثیری گسترده تری می گذارد؟»
فایلو دیبل:
«دشوار بتوان گفت چه تاثیری بر ایران دارد. ما با توجه به شرایط درون ایران انتخاب دیگری نداریم جز بلند کردن صدایمان و پیوستن به جامعه ی جهانی در طرح رفتار حکومت ایران علیه مردم خودش که در تضاد با اصول مورد احترام ما و دیگر کشورها قرار دارد.»
سیامک دهقانپور:
«آیا تنها صدور بیانیه کافی است؟»
فایلو دیبل:
«ما باید بیانیه صادر کرده و صدایمان را بلند کنیم. این حداقل کاری است که می توان انجام داد. اما، همواره در پی انجام اقداماتی مضاعف و راههای دیگر کمک هم هستیم.»
سیامک دهقانپور:
«طرح ممنوعیت صدور ویزا برای مقامات جمهوری اسلامی از چه جهت اهمیت دارد؟»
فایلو دیبل:
«گام دیگری است برای آشکار کردن این نکته که ما حاضر نیستیم به سادگی مقامات مسول نقض حقوق بشر در ایران را بپذیریم.»
سیامک دهقانپور:
«چرا فقط کانادا و بریتانیا حمایت کردند و اتحادیه ی اروپا همراهی نکرده است؟»
فایلو دیبل:
«شاید به زمان بیشتری برای تصمیم گیری و مطالعه ی پرونده ی مقامات ایران نیاز دارند. من از اقدام آنها دفاع نمی کنم.»
سیامک دهقانپور:
«چین و روسیه چطور؟»
فایلو دیبل:
«باید از آنها بپرسید. ما معتقدیم آنها هم باید به این ابتکار بپیوندند. سیاست آنها در برابر ایران اساسا مهم و مسولانه بوده است و ما خواهان حضور آنها در این تلاش ها هستیم.»
سیامک دهقانپور:
«آیا تلاشی مشابه آنچه در اروپا انجام دادید در قبال چین و روسیه انجام گرفته است؟»
فایلو دیبل:
«نه هنوز.»
سیامک دهقانپور:
«آیا این امری مورد نظر است؟»
فایلو دیبل:
«بله. به آن می توان فکر کرد.»
سیامک دهقانپور:
«وزیر خارجه به ترکیه رفت. سیاست آنکارا در برابر تحولات در سوریه در مقایسه با سیاست تهران در حمایت از اسد، ترکیه را در چه جایگاهی در نظر آمریکا قرار می دهد؟»
فایلو دیبل:
«ترکیه اهمیت تحولات در سوریه را برای منافع خود تشخیص داده است و نقش بسیار سازنده ای در ارائه ی مشاوره به دمشق در جهت گوش کردن به صدای مردمش و عمل به بخشی از خواست مردم سوریه ایفا کرده است. از این منظر باید میان ایران و ترکیه تفاوت قائل شویم چون ایران چنین نقش سازنده ای را در برابر سوریه مد نظر ندارد.»
سیامک دهقانپور:
«آیا آمریکا سیاست منسجمی در برابر سوریه داشته است؟ کمی پیشتر اسد نیروی اصلاحات معرفی می شد الان می گوییم بهتر است از سر راه کنار برود.»
فایلو دیبل:
«از زمانی که آن واکنش ارائه شد مجموعه ای از اتفاقات در خیابان های سوریه رخ داد که دیدگاه ما را تغییر داد.»
سیامک دهقانپور:
«اگر همین روند در سوریه ادامه داشته باشد شما موضع شدیدتری اتخاذ خواهید کرد؟»
فایلو دیبل:
«چنین تصور می کنم. بله.»
سیامک دهقانپور:
«پس ابعاد تظاهرات در سوریه در واکنش آمریکا تاثیر می گذارد؟»
فایلو دیبل:
«البته. اما، اصولی که ما از آن دفاع می کنیم همان است. ما فارغ از کوچک یا بزرگ بودن تظاهرات اصول مان را عنوان می کنیم. اما گستردگی ابعاد تظاهرات نمایانگر قدرت دیدگاه مردم سوریه یا هر کشور دیگری است. البته که ابعاد تظاهرات مهم است.»
سیامک دهقانپور:
«از این منظر آیا مهم است که در ایران تظاهرات چندانی نمی بینیم؟»
فایلو دیبل:
«نه. زیرا ما به هر شکل از خواسته های دموکراتیک مردم ایران حمایت می کنیم. ما از این اصل که حکومت ایران باید به مردم خودش گوش فرا دهد پشتیبانی می کنیم و فرقی نمی کند که یک میلیون نفر در خیابان های ایران تظاهرات کنند یا هیچ کس نباشد. ما به حمایت خود از اصول مورد اشاره ادامه می دهیم.»
سیامک دهقانپور:
«آیا از خودتان پرسیدید که چرا مردم ایران حضور چندانی در خیابانها ندارند؟»
فایلو دیبل:
«یقینا از خود پرسیده ایم و نتیجه این که شرایط از منظر مردم ایران برای این حضور آماده نیست. مردم ایران به آنچه که ضروری است در زمانی که احساس کنند ضرورت دارد دست خواهند زد و ما حرکت آنها را دنبال می کنیم.»
سیامک دهقانپور:
«از وضعیت فعلی جنبش سبز چه درکی دارید؟»
فایلو دیبل:
«آنطور که برای من توصیف شده جنبش سبز در خواب فرو نرفته است. هنوز ناخرسندی گسترده ای نسبت به رفتار حکومت و حمایت گسترده ای برای تغییرات دموکراتیک وجود دارد. در شرایط حاضر و به دلایلی که بروشنی نمی دانم جنبش سبز تصمیم گرفته است فعلا قدمی به عقب بگذارد. شاید برای سازماندهی بهتر و شاید اینکه زمان مناسب نیست. این تصمیمی است که مردم ایران باید برای خود بگیرند نه برای ما.»
سیامک دهقانپور:
«در چنین فضایی و با توجه به اختلافات داخلی اصولگرایان با احمدی نژاد آیا کماکان سیاست آمریکا نشستن بر سر میز مذاکره با ایران است؟»
فایلو دیبل:
«البته.»
سیامک دهقانپور:
«مذاکره با چه کسی؟»
فایلو دیبل:
«هر کسی که جمهوری اسلامی برای مذاکره بفرستد. ما نماینده ی خود را می فرستیم آنها هم نماینده ی خود را. مهم تحقق یک مذاکره ی سازنده و رو به جلو است نه مذاکره ای نمایشی.»
سیامک دهقانپور:
«اما، فکر نمی کنید که دولت احمدی نژاد تضعیف شده باشد؟»
فایلو دیبل:
«من نمی توانم درباره ی سیستم داخلی ایران صحبت کنم. ما کسی را آنجا نداریم. هر چه می دانیم با واسطه دوم و سوم از آن مطلع می شویم و کار من صحبت از تحولات داخلی در حکومت ایران نیست.»
سیامک دهقانپور:
«آیا برایتان توان مذاکره کننده ها مهم نیست. اینکه آنها به تهران برگردند و هر چه گفتند نقش بر آب شود؟»
فایلو دیبل:
«این ریسکی است که باید در هر مذاکره ای به آن دست زد. شما همواره امیدوارید مذاکره کننده از قدرت مذاکره برخوردار باشد. اما، این خطر نیز وجود دارد که او از این اختیار بی بهره باشد و دیدگاه او در تهران مورد قبول قرار نگیرد.»
سیامک دهقانپور:
«آیا می خواهید به این ریسک ادامه بدهید؟»
فایلو دیبل:
«مساله این نیست که ما می خواهیم ریسک کنیم. البته ما علاقه داریم مذاکره کننده اختیار داشته باشد اما، همچنان موقعیت ما آمادگی برای مذاکره است.»
سیامک دهقانپور:
«وزیر دفاع آمریکا اخیرا از افزایش کمک های تسلیحاتی ایران به گروههای تندرو عراقی سخن گفت که تهران آن را رد کرد. فکر می کنید ایران دخالت های خود در عراق را دوباره از سر گرفته است؟»
فایلو دیبل:
«تنها می توانم حدس بزنم که ایران فکر می کند این حملات به خروج سریعتر نیروهای نظامی آمریکا از عراق فارغ از نیاز دولت آن کشور به ادامه ی حضور ما منجر خواهد شد. در صورتی که چنین نیست. این حملات که از سوی ایران کارگردانی می شود فقط حمله علیه ما نیست بلکه حمله علیه تمامیت ارضی عراق است.»
سیامک دهقانپور:
«آخرین موضع دولت آمریکا در قبال مجاهدین و اردوگاه اشرف در عراق چیست؟»
فایلو دیبل:
«سه نکته در مورد پرسش مربوط به مجاهدین وجود دارد. نخست موقعیت مجاهدین به عنوان سازمان خارجی تروریستی است و وزیر خارجه دستور بازبینی وضعیت این سازمان در فهرست تروریسم وزارت خارجه را داده است. در این باره نمی توان بیشترگفت چون روند بازنگری همچنان ادامه دارد. نکته ی دوم وضعیت ساکنان اردوگاه اشرف در عراق است. ما در گفتگو با دولت عراق تصریح کرده ایم برغم حق حاکمیت عراق بر اردوگاه اشرف با ساکنان آن برخوردی انسانی داشته باشند. نکته ی بعدی این است که آیا مجاهدین به عنوان اپوزیسیونی دموکرات یا چیزی شبیه آن آینده ای سیاسی در ایران دارند. آشکارا این نکته ای است که به ما ربطی ندارد تا بخواهیم در باره ی آن نظر بدهیم. اما، آنچه که در مکالمات ما با افرادی که از لحاظ سیاسی در ایران فعال هستند روشن است این که از منظر دموکراتیک سازمان مجاهدین به کل از هیچ حمایتی در ایران برخوردار نیست.»
سیامک دهقانپور:
«هیچ حمایتی؟»
فایلو دیبل:
«هیچ حمایتی.»
سیامک دهقانپور:
«شما آنها را اپوزیسیونی کارآمد نمی دانید؟»
فایلو دیبل:
«نه من آنها را اپوزیسیونی کارآمد نمی دانم.»
سیامک دهقانپور:
«برای روشن شدن نتیجه ی بازنگری در وضعیت سازمان مجاهدین به چقدر زمان نیاز دارید؟ چندی پیش اعلام کردید شش ماه؟»
فایلو دیبل:
«نمی دانم. بستگی دارد. گاهی اطلاعات در دسترس است و باید مورد بازنگری ما قرار گیرد و بعد همچنین باید طرف دیگر آن را بازبینی کند و از این دست مسائل. شش ماه مفهومی تغییرپذیر است.»
سیامک دهقانپور:
«چرا در نگاه به مجاهدین میان آمریکا و اروپا تفاوت دیده می شود؟ آنها به شما چه می گویند؟»
فایلو دیبل:
«به ما می گویند موضع اروپا در برابر مجاهدین مبتنی بر تصمیم دادگاه اروپاست نه تصمیمی سیاسی که توسط اتحادیه ی اروپا اتخاذ شده باشد.»
سیامک دهقانپور:
«آیا وزارت خارجه از اپوزیسیونی خاص در ایران حمایت می کند؟ شما می گویید مجاهدین اپوزیسیونی کارآمد نیست؟ چه اپوزیسیونی کارآمد است؟»
فایلو دیبل:
«من نمی گویم مجاهدین کارآمد نیست. ایرانیانی که ما با آنها صحبت کرده ایم به ما می گویند مجاهدین کارآمد نیستند. اینکه چه گروه سیاسی کارآمد است یا نیست تصمیمی بر عهده ی مردم ایران است نه ما. موضع ما در قبال اصلاحات این است که به آنچه می توانیم در این راستا دست بزنیم؛ این که مردم ایران آگاهی کاملی نسبت به وضعیت در ایران و خارج از ایران داشته باشند و از امکانات لازم برای ایجاد ارتباط با یکدیگر، سازماندهی و هر حرکت لازم برخوردار باشند. این تصمیمی متکی بر حمایت از این گروه و آن گروه نیست.»
سیامک دهقانپور:
«چند روز دیگر قرار است دادگاه جاش فتال و شین باوئر در تهران برگزار شود. برداشت شما از نحوه ی برخورد ایران با این گردشگران آمریکایی که در منطقه ی مرزی ایران و عراق دستگیر شدند چیست؟»
فایلو دیبل:
«بی تعارف بگویم اصلا رویکرد ایران را در این باره نمی فهمم. هیچ یک از سه گردشگر هیچ کاری جز شاید شاید عبور غیرقانونی از مرز انجام نداده اند و این نباید دو سال طول بکشد تا ایران آن را دریابد. ما فکر می کنیم آنها باید بدون قید و شرط و به فوریت آزاد شوند.»
سیامک دهقانپور:
«مسکو اخیرا طرح گام به گامی را برای شفاف سازی در برنامه ی هسته ای ایران پیشنهاد کرده است که می گوید با پکن پیشتر به مشورت گذاشته بود. آیا این طرح پیشتر با واشنگتن هم هماهنگ شده بود؟»
فایلو دیبل:
«هماهنگی میان پنج بعلاوه ی یک یا سه بعلاوه ی سه بطور دائم وجود دارد. مدیران سیاسی مرتب با هم در تماس هستند. ما از موضع همدیگر مطلعیم. نمی توانم بگویم که وزیر خارجه ی مسکو دو هفته پیش با وزیر خارجه ی آمریکا در این باره صحبت کرده بود یا مدیران سیاسی این پیشنهاد را به بحث گذاشته بودند اما، ما از اعلام این طرح خیلی شگفت زده نشدیم.»
سیامک دهقانپور:
«و فکر می کنید می تواند راهگشا باشد؟»
فایلو دیبل:
«ما در انتظار یک پیشرفت مهم در مذاکرات نیستیم. همین قدر کافی است که ایران با آمادگی برای گفتگو درباره ی برنامه ی هسته ای اش به پای میز مذاکره بیاید.»
سیامک دهقانپور:
«چه چیزی باعث شده شما فکر کنید ایران تمایل به مذاکره دارد؟»
فایلو دیبل:
«باید از روس ها بپرسید.»
سیامک دهقانپور:
«شما شخصا از آن حمایت می کنید؟»
فایلو دیبل:
«ما همواره حاضر به مذاکره ایم.»
سیامک دهقانپور:
«چندان امیدوار نیستید؟»
فایلو دیبل:
«چشمان مان در تمام مدت باز است.»
سیامک دهقانپور:
«چندی پیش گفته بودید آماده اید با تلویزیون جمهوری اسلامی گفتگو کنید. آیا هنوز چنین تمایلی دارید؟»
فایلو دیبل:
«حتما.»
سیامک دهقانپور:
«پس شما مشکلی ندارید که با پرس تی وی یا تلویزیون دولتی ایران گفتگو کنید؟»
فایلو دیبل:
«اگر برنامه زنده باشد اصلا مشکلی ندارم.»
سیامک دهقانپور:
«به ایرانیانی که تحت فشار اقتصادی در ایران هستند و شاهد افزایش تحریم چه دارید بگویید؟»
فایلو دیبل:
«بهترین کار ممکن این است که ایران پای میز مذاکره با جامعه ی جهانی بنشیند و خود را به عمل به تعهداتش مقید کند. آن موقع تمام این مسائل به کناری خواهد رفت. مساله این است. مساله صرف تحریم برای تحریم و تنبیه ایران نیست. این تحریم ها برای بازگرداندن ایران به آغوش جهان است و راه آن انجام تعهداتش است.»

افق، پنجشنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۰، ۲۱ ژانویه ۲۰۱۱ بخش اول

افق، پنجشنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۰ ، ۲۱ ژانویه ۲۰۱۱ بخش دوم

افق، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۰، ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۰، ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۰، ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش اول

افق، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۰، ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش دوم

افق، سه شنبه ۲۸ تیر ۱۳۹۰، ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، سه شنبه ۲۸ تیر ۱۳۹۰، ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، سه شنبه ۲۸ تیر ۱۳۹۰، ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش اول

افق، سه شنبه ۲۸ تیر ۱۳۹۰، ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش دوم

شروع ورود سپاه به اقتصاد به دست رفسنجانی بود

گفتگوی تلفنی با احمد منتظری

افق، دوشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۰، ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، دوشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۰، ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، دوشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۰، ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، دوشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۰، ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، دوشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۰، ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، دوشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۰، ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱

افق، دوشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۰، ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش اول

افق، دوشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۰، ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش دوم

از سرداری سازندگی تا پدر خواندگی فتنه

افق ، چهارشنبه ۲۲ تیر، ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش اول

افق ، چهارشنبه ۲۲ تیر، ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش دوم

افق، سه شنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۰، ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش اول

افق، سه شنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۰، ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش دوم

گفتگوی تلفنی با احمد قابل

افق، دوشنبه ۲۰ تیر۱۳۹۰، ۱۱ ژانویه ۲۰۱۱ بخش اول

افق، دوشنبه ۲۰ تیر۱۳۹۰، ۱۱ ژانویه ۲۰۱۱ بخش دوم

افق، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۰، ۷ ژوئیه ۲۰۱۱ قسمت اول

افق، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۰، ۷ ژوئیه ۲۰۱۱ قسمت دوم

افق، چهارشنبه ۱۵تیر ۱۳۹۰، ۶ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش اول

افق، چهارشنبه ۱۵تیر ۱۳۹۰، ۶ ژوئیه ۲۰۱۱ بخش دوم

سایت های منتقد دولت

سایت های نزدیک به قالیباف

سایت های اصولگرایان

سایت های نزدیک به اسفندیار رحیم مشایی

مهدوی آزاد: سایت های دولت وارد بازی برد و باخت شده اند

یزدان پناه: سایت های منتقد دولت پایگاه اجتماعی دارند

اسدی: روحانیت حکومتی، سپاه، و دولت مهمترین رانتخوارها

وفا: استبداد ذاتا فساد پرور است

نفیسی: چین خطری برای جهان محسوب می شود

خاوند: در خطر چین برای قدرت های غربی اغراق می شود

تحدید نرخ سپرده یعنی حرکت به سوی بازار دلار

مشکل نظام پرداخت از علل نوسانات دلار

جبران بار مالی دولت دلیل نوسانات دلار

گفتگوی تلفنی با بیژن بیدآباد

مجاهدین خمینی را تحت تاثیر بهشتی می پنداشت

دیدگاه ایدئولوژیک نباید بر منافع ملی ارجحیت بیابد

بمبگذاری هفتم تیر کار مجاهدین نبود

حذف مجاهدین عامل حرکت به سوی براندازی رژیم

مسولان قضایی صدای زندانیان سیاسی را بشنوند

ماهباز: باید برای مقابله با استبداد زنده بود

سازگارا: این یک پیروزی برای اعتصاب غذا کننده ها بود

صدای اعتصاب غذای گروهی به همه جا می رسد

گفتگوی تلفنی با عاطفه خلفی

گفتگوی تلفنی با مهدی سحرخیز

مصاحبه اختصاصی افق با آخرین گزارشگر ویژه ی سازمان ملل متحد به ایران

متن کامل مصاحبه اختصاصی افق با موریس کاپیتورن، آخرین گزارشگر ویژه ی سازمان ملل متحد به ایران طی سالهای ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲، دیپلمات ارشد پیشین دولت کانادا، و استاد حقوق.

سیامک دهقانپور:
«نظر شما درباره ی گزارشگر ویژه ی سازمان ملل برای ایران چیست اخیرا گفته بودید فردی با تجربه و پیشینه ی حقوقی گزینه ی خوبی خواهد بود؟»
موریس کاپیتورن:
«درست است اما، من نمی خواهم بگویم افراد با پیشینه های دیگر مناسب نیستند. اما، حقوق به روشنی دری به این روند است. همان دری که راه را برای انتصاب من وکیل به سمت گزارشگر ویژه ی سازمان ملل برای ایران هموار کرد.»
سیامک دهقانپور:
«چه فاکتورهایی برای این کار حیاتی اند؟»
موریس کاپیتورن:
«فکر می کنم برخورداری از درک نسبتا خوب از رخدادها در ایران و همچنین سیاست و فرهنگ و تاریخ ایران فاکتورهای حیاتی اند. از درک انقلاب مشروطه و دوران مصدق نباید غافل شد. درک این مسائل برای فهمیدن هر مباحثه ی سیاسی در ایران بسیار مهم است.»
سیامک دهقانپور:
«شما در سفرتان به ایران در دوره ی کاری تان با گروهی از شخصیت های سیاسی از جمله پروانه و داریوش فروهر در ایران ملاقات کردید. درک شما از آن دوره با آنچه اکنون از طریق رسانه ها می بینید چقدر تغییر کرده است؟»
موریس کاپیتورن:
«از جهتی من خوش شانس بودم که در زمان وجود آزادی های نسبی در ایران بودم. به این معنی که من از دولت خواهان چندین ملاقات از جمله با فروهرها و چند تن دیگر شدم و با همه ی آنها موافقت شد. از این رو شرایط آن روزها با امروز بسیار متفاوت است. گزارشگر ویژه باید راهی برای عمل به وظیفه اش پیدا کند. ممکن است به او اجازه ورود به ایران بدهند یا ندهند. اخیرا یکی از مقامات ارشد ایران همه چیز را زیر سوال برد و پیشنهاد کرد کشورهای اسلامی سیستم حقوق بشری خود را داشته باشند. این نکته ی قابل توجهی است که نشان دهنده ی نگاه ایران به جایگاه حقوق جهانشمول بشر است. گزارشگر ویژه ای که این مسولیت را قبول می کند باید به این امور و واکنش های ایران وقوف داشته باشد و برای هر چیز غیرمنتظره ای آماده باشد. من بارها در شرایطی قرار می گرفتم که باید خلق الساعه تصمیم می گرفتم تا بتوانم کارم را به جلو ببرم.»
سیامک دهقانپور:
«آیا مسلمان بودن گزارشگر ویژه فاکتوری موثر است؟»
موریس کاپیتورن:
«مسلمان بودن می تواند یک مزیت باشد که در مورد گزارشگر ویژه ی مورد نظر مطرح است در عین حال می تواند یک مضرت باشد چرا که عده ای معتقدند احتمال تضاد منافع بر سر اینکه سرانجام باورهای مذهبی گزارشگر یا معیارهای حقوق بشر بر یکدیگر چیره خواهد شد، وجود دارد.»

سیامک دهقانپور:
«چه شد که ایران برای بار دوم از شما دعوت نکرد؟»
موریس کاپیتورن:
«من آماده بودم به دفعات به ایران بروم اما، دعوتنامه ی دیگری فرستاده نشد و روشن نکردند من چه کردم که چنین تصمیمی را در پی داشته است. از سوی دیگر حدس می زدم که گزارش من خیلی مورد استقبال تهران قرار نگرفته بود.»
سیامک دهقانپور:
«چرا از گزارش شما ناراضی بودند؟»
موریس کاپیتورن:
«از نارضایی شان زیاد شگفت زده نشدم برای اینکه در حوزه های مختلفی گزارش ام بسیار صریح بود و این همان چیزی است که سیستم حقوق بشر طلب می کند.»
سیامک دهقانپور:
«امروز که به گذشته نگاه می کنید آیا ترجیح می دادید کمی از صراحت خود بکاهید با این هدف که فرصت های بیشتری برای سفر به ایران داشته باشید؟»
موریس کاپیتورن:
«تا امروز همانطور عمل می کردم. به باور من از این راه می توان استانداردهایی را برای ایرانیان درون کشور بنیان گذاشت و روشن کرد یک ایران آزادتر و بازتر که بیشتر به حقوق بشر احترام می گذارد مورد حمایت جهان قرار خواهد داشت.»
سیامک دهقانپور:
«اگر ایران به گزارشگر ویژه اجازه ی ورود ندهد آیا پرونده به شورای امنیت منتقل خواهد شد؟»
موریس کاپیتورن:
«من محصول سیستم قبلی هستم که طی آن کمیسیونر عالی حقوق بشر من را منصوب کرد. الان سیستم متفاوتی بکار گرفته می شود که گزارشگر بر مبنای رای گیری انتخاب می شود. باید دید این سیستم اگر ایران اجازه ی ورود به گزارشگر ویژه را ندهد چگونه برخوردی خواهد داشت.»
سیامک دهقانپور:
«آیا نمونه هایی وجود دارد که فعالیت گزارشگر ویژه به بهبود وضعیت حقوق بشر در کشوری منجر شده باشد؟»
موریس کاپیتورن:
«کشورهایی که برایشان گزارشگر ویژه تعیین شده معمولا اذعان نمی کنند که بهبود وضع حقوق بشر نتیجه ی تلاش های گزارشگر ویژه ی بوده است و تغییرات را منتج از تصمیم های درست مبتنی بر سیاست کلی کشور توصیف می کنند.»
سیامک دهقانپور:
«بنظر می رسد مکانیزمی برای اجرای توصیه های گزارشگر ویژه وجود ندارد. درست است؟»
موریس کاپیتورن:
«درست است اما، توجه داشته باشید که اینک روند جدیدی در کار است که من با آن آشنایی چندانی ندارم و ما شاهد نخستین گزارشگران ویژه در این سیستم هستیم. البته در آن دوره گزارش های من باید به کمیسیون حقوق بشر و نهایتا کمیته ی سوم مجمع عمومی ارائه می شد که بر سر پذیرش یا رد آن رای گیری صورت می گرفت. گزارش های من اغلب با رای نزدیک پذیرفته می شد.»
سیامک دهقانپور:
«وضعیت امروز حقوق بشر در ایران را با توجه به مرگ چندین فعال سیاسی در روزهای اخیر چگونه می بینید؟»
موریس کاپیتورن:
«روشن است که وضعیت بهتر نشده و در مسیر بهبود قرار ندارد. دشوار بتوان به این اوضاع خوش بینانه نگاه کرد. در نمونه هایی که گفتید و بسیاری موارد دیگر از جمله گردش آزاد اطلاعات و آموزش شرایط وخیم است؛ اخیرا مدرسه ی بهایی ها بسته شد و این افراد از کار محروم شده و تحت آزار قرار می گیرند. در تصویر کلی اتفاقات زشتی در ایران در حال رخ دادن است.»

مصاحبه اختصاصی افق با سفیر پیشین ایتالیا در ایران

متن کامل مصاحبه اختصاصی افق با روبرتو توسکانو، یکی از سه کاندیدای نهایی برای سمت گزارشگر ویژه ی حقوق بشر سازمان ملل برای ایران، حقوقدان و سفیر پیشین ایتالیا در ایران طی سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸.

سیامک دهقانپور:
«آخرین تحولات مربوط به کاندیداتوری شما و دو تن دیگر برای سمت گزارشگر ویژه ی سازمان ملل برای ایران چیست؟»
روبرتو توسکانو:
«من کاندیداتوری خودم را بر طبق مقررات از طریق نمایندگی ایتالیا در سازمان ملل ارائه کردم. البته گزارشگر ویژه یک سمت رسمی نیست و مقام مستقلی است که هیچ کشوری را نمایندگی نمی کند اما، این شیوه ی مرسوم است. به تازگی هیات مشاوران شورای حقوق بشر فهرست سه نفره ای را برای تعیین گزارشگر ویژه ارائه دادند که در آن متاسفانه من نفر دوم هستم. نفر اول احمد شهید، وزیر خارجه ی پیشین مالدیو، و نفر سوم احمد مدنی، وکیل حقوق بشری سودانی، است. این اطلاعاتی است که من دارم با توجه به اینکه تحولات در ژنو در حال شکل گیری است نه اینجا در واشنگتن. از آنجایی که فهرست با اجماع کامل هیات مشورتی شورای حقوق بشر تنظیم شده است یقینا رای بسود آقای احمد شهید خواهد بود.»
سیامک دهقانپور:
«فاکتورهای لازم برای این کار چیست؟»
روبرتو توسکانو:
«شرح وظایف گزارشگر ویژه دلیل اصلی بود که من خودم را کاندیدا کنم. سابقه ی حقوقی برای این کار مفید است زیرا این کاری درباره ی هنجارها و قوانین است. شناخت ایران مهم است. گر چه من خودم را کارشناس امور ایران نمی دانم اما، پنج سال را در تهران سفیر ایتالیا بودم. نکته ی دیگر هم درک کارکرد نهادهای درون حکومتی است. من با چهل سال سابقه ی دیپلماتیک تصور داشتم می توانم موثر باشم. البته بسیاری کاندیدا می شوند ولی تنها یک نفر انتخاب می شود.»
سیامک دهقانپور:
«آیا مسلمان بودن احمد شهید فاکتوری در انتخاب او بوده است؟»
روبرتو توسکانو:
«نمی دانم. بنظرم او فرد بسیار لایق و مناسبی برای این سمت است. دشوار بتوان معیارهای مورد نظر تصمیم گیرندگان را درک کرد.»
سیامک دهقانپور:
«روند انتخاب چگونه است. پیشتر رئیس شورا تصمیم گیرنده بود؟»
روبرتو توسکانو:
«رئیس شورا قدرت انتخاب گزارشگر را دارد اما، نه زمانی که اجماع کامل بر سر یک کاندیدا وجود دارد. سند رسمی که از ژنو از تصمیم هیات مشورتی شورای حقوق بشر بدست من رسید این گونه است که نفر اول آقای احمد شهید است با اجماع کامل و سپس آمده حمایت قوی برای نفر دوم و سوم وجود دارد. این تفاوت شاهدی است بر اینکه بطور عملی نظر بر فردی است که اجماع بر سر او است و مساله قابل بررسی مجدد نیست. من شخصا مساله را تمام شده می دانم.»
سیامک دهقانپور:
«اگر ایران با او همکاری نکند چه؟»
روبرتو توسکانو:
«تجربه ی گزارشگر ویژه ی پیشین ایران موریس کاپیتورن نشان می دهد اگر ایران اجازه ی ورود ندهد باید اطلاعات را از سازمان های غیردولتی و افراد جمع آوری و به دقت و به جدیت مورد ارزیابی قرار داد. البته این شیوه با گردآوری اطلاعات در ایران تفاوت دارد اما، این تنها کاری است که گزارشگر ویژه می تواند انجام دهد.»
سیامک دهقانپور:
«آیا شورای امنیت می تواند وارد عمل شود؟»
روبرتو توسکانو:
«فکر نمی کنم. این موضوعی در حوزه ی ژنو است نه نیویورک. یعنی مساله در ساختار شورای حقوق بشر و بدست شخص کمیسرعالی و با معیارهای خاص خودش حل و فصل می شود.»
سیامک دهقانپور:
«اگر گزارشگر نتواند به ایران برود انتخاب او چه اهمیتی دارد؟»
روبرتو توسکانو:
«اطلاعات وجود دارد اما، کیفیت آن یکسان نیست. گزارشگر باید فردی باشد که با حفظ استقلال و با ابزارهای لازم در اطلاعات غور کند و از تخلیص و سنتز آنچه که در دسترس است گزارشی معنادار ارائه کند. بخش های متفاوت دستور کار حقوق بشر باید یک به یک مورد نظر باشد و گزارشگر بتواند اسناد را ارزشگذاری کند. امیدوارم که فقط یک صندوق پست نباشد. گزارشگر ویژه باید به قضاوت های حیاتی دست بزند برای اینکه در حوزه ی حقوق بشر دقت بسیار مهم است.»
سیامک دهقانپور:
«چه توصیه ای برای احمد شهید دارید؟»
روبرتو توسکانو:
«قطعا دادن توصیه به آقای شهید کار من نیست از قضا ایشان وزیر خارجه بوده و نیازی به توصیه ی فردی که حداکثر سفیر بوده ندارد.»
سیامک دهقانپور:
«ولی شما درک عمیقی از ایران و سیاست جاری در ایران دارید؟»
روبرتو توسکانو:
«البته مهم است که موضوعی را که بر رویش کار می کنید بشناسید و باید اضافه کنم باید درک و احساس خاصی برای مردم و آن کشور داشته باشید. گزارشگر باید بی طرف باشد اما، این به معنای سرد و بیروح بودن نیست. علت علاقه ی من به این سمت ایجاد سابقه ی شغلی نیست چرا که به اندازه ی کافی از آن برخوردارم بلکه بخاطر این بود که طی چهل سال سابقه ی کار دیپلماتیک همواره مسائل حقوق بشر را دنبال می کردم و عمیقا نگران و علاقمند ایران هستم. نه به دلایل حرفه ای بلکه به دلایل شخصی.»
سیامک دهقانپور:
«گزارشگر ویژه چگونه می تواند نسبت به حکومت و اپوزیسیون رویکردی منصفانه داشته باشد؟»
روبرتو توسکانو:
«کسی که این سمت را می پذیرد هرگز نمی تواند همه را راضی کند چه اپوزیسیون چه حکومت. در پایان همه ناراضی خواهند بود هر دو طرف فکر می کنند شما به وظیفه تان درست عمل نکردید. از این جهت قضاوت های گزارشگر ویژه بسیار مهم است. این یک روند قضایی نیست ولی همان مبنای حقوقی را دارد. برای همین برخورد منصفانه بسیار حیاتی است.»
سیامک دهقانپور:
«گزارشگر جدید چگونه می تواند خلاء نه سال فاصله با کار گزارشگر قبلی را پر کند؟»
روبرتو توسکانو:
«کاری اساسی در پیش رو است. اما، چیزی در مورد ایران هست که به رغم تمام تنش ها و نزاع های سیاسی همواره من را تحت تاثیر قرار می دهد. ایران کشوری ناشناخته و منزوی نیست. ایرانی ها سفر می کنند و با جهان ارتباط دارند. نیازی به کشف معما نیست. در ایران به نسبت دیگر کشورهایی که مشکل حقوق بشر دارند باز دسترسی هایی امکان پذیر است.»
سیامک دهقانپور:
«آیا کار گزارشگران به بهبود وضع حقوق بشر در کشورها منجر شده است؟»
روبرتو توسکانو:
«کار گزارشگر گام بسیار مهمی در جهت بهبود وضع حقوق بشر است چون مقصود همین است. هدف اعلام اسامی افراد و رسوا کردن آنها نیست. باید نتایج ملموسی بگیرید. تمام دولت ها نگران وضع حقوق بشر هستند و گر نه اینقدر حساسیت نشان نمی دادند و این خود زمینه ای است برای حرکت به سوی بهبود اوضاع.»
سیامک دهقانپور:
«شما سالهاست که به فعالین ایرانی رویکرد خشونت پرهیز را توصیه می کنید. با گذشت دو سال از سرکوب پس از انتخابات و به رغم رویدادهای اخیر این روش همچنان مناسب است؟»
روبرتو توسکانو:
«بگذارید در گفتمان حقوق بشری را ببندیم و در گفتمان خشونت پرهیز را بگشاییم. گر چه هر دو به هم مرتبط اند. برای اینکه وقتی شما در حال و هوای دست زدن به خشونت قرار دارید در مورد ادعای شما برای حفظ حقوق بشر باید شک کرد. خشونت خشونت می آورد و اختلافات سیاسی جنگ داخلی نیست. خشونت از نظر اخلاقی درست نیست و از لحاظ عملی نیز کارآیی ندارد. مردم ایران بویژه در دهه ی شصت که جنگ و سرکوب داخلی را متحمل شدند به اندازه ی کافی خشونت به چشم دیده اند. خشونت ممکن است مساله را به سرعت حل کند اما، مشکل پس از آن آغاز می شود. به شهادت تاریخ آنی که در نبرد قدرت چیره می شود گرایش به حفظ قدرت از طریق خشونت پیدا می کند. ایده ی بکار گیری خشونت برای استقرار دموکراسی اساسا متناقض است. انقلاب ها همه برای حرکت به سوی دموکراسی شکل گرفتند ولی نتیجه ی معکوس داده اند. البته خشم و سرخوردگی مردم را از مرگ انسانها در نتیجه ی نقض حقوق بشر عمیقا درک می کنم. اما امیدم این است که هیچ کس وسوسه نشود از این راه میانبر که از نظر اخلاقی مردود و از نظر سیاسی بی اعتبار است استفاده کند. خشونت در برابر یک نیروی نظامی سازماندهی شده شانس چندانی برای مردم باقی نمی گذارد.»

مصاحبه اختصاصی افق با فرمانده ی پیشین ستاد مرکزی نیروهای آمریکا در خاورمیانه

متن کامل مصاحبه اختصاصی افق با دریاسالار ویلیام فالن، فرمانده ی پیشین ستاد مرکزی نیروهای آمریکا در خاورمیانه و شمال آفریقا (سنتکام)

سیامک دهقانپور:
«سال دو هزار و هشت زمانی که رهبری سنتکام را در اختیار داشتید تصور چنین تحولی در حوزه ی فعالیت شما برایتان قابل تصور بود؟»
ویلیام فالن:
«یقینا تغییرات بزرگی است. برای آنهایی که می کوشند آینده را پیش بینی کنند این پیام را در بر دارد که کار بسیار دشواری دارند. یقینا تحولات شگرفی است. من آن موقع هیچ باور نمی کردم اوضاع چنین دستخوش تحول شود اما، این را بگویم که درک من این بود که این منطقه ای بی ثبات با چالش های فراوان است. وقتی از یک نقطه به نقطه ی دیگری از حوزه ی مسولیتم در خاورمیانه و شمال آفریقا می اندیشیدم با خودم می گفتم در فرماندهی اقیانوس آرام به رغم مسائل کره ی شمالی، روابط با چین و سونامی ها چه وضعیت خوبی داشتم. واقعیت این است که این بخش از جهان در نتیجه ی بی ثباتی به منطقه ای غیرقابل پیش بینی بدل شده است و این درک چرایی آغاز قیام ها و مسیری را که طی خواهند کرد بسیار دشوار می کند. اما، این که این تحولات چه تاثیری بر روابط ایران و آمریکا خواهد گذاشت پاسخ کوتاه به این پرسش این است که چه کسی می داند. اما، یک نکته قطعی است و آن اینکه تغییر اجتناب ناپذیر است و ادامه خواهد داشت.»
سیامک دهقانپور:
«شما نقشی محوری در ارتقاء سطح روابط نظامی آمریکا و چین ایفا کردید. بسیاری از شما به عنوان یک رهبر نظامی دیپلماتیک نام می برند. شما درباره ی ایران بارها از ضرورت به کار گیری دیپلماسی صحبت می کردید. گزارشی است که اخیرا نیروی دریایی ایران اقدام به اعزام زیردریایی به دریای سرخ کرده است. آیا ایران فرصت و خلاء قدرتی در منطقه می بیند و می کوشد آن را پر کند؟»
ویلیام فالن:
«فکر نمی کنم. از لحاظ نظامی قابلیت های فراوانی در منطقه وجود دارد که چنین امکانی را به ایران نمی دهد. نیروی دریایی ایران چندی پیش از مصر درخواست عبور از کانال سوئز کرد که مصری ها موافقت کردند. البته این راه خوبی برای کسب درآمد است. در نتیجه ی تحولات در منطقه فعالیت های کاوشگرانه زیادی رخ خواهد داد. امید این است که این حرکات در جهتی درست و سازنده و نه تحریک آمیز هدایت شود. نکته ی چندانی در تحرکات نظامی ایران نمی بینم اما با توجه به تغییرات منطقه کوشش هایی برای پیشبرد اهداف خاص صورت می گیرد. به مساله ی روابط آمریکا و چین در دوران فرماندهی من اشاره کردید در آن دوره روابط در تمام سطوح به غیر از روابط نظامی وجود داشت، از این رو من بر روی شالوده ای کار می کردم که در مقایسه با روابط ایران و آمریکا کاملا متفاوت بود. در رابطه ی ایران و آمریکا هیچ سطحی از همکاری وجود ندارد و فضا بسیار پر تنش است. برای این مهم باید به نقطه ی آغاز بازگشت و شروع به بازسازی از طریق برداشتن گام های بسیار کوچک کرد تا به گونه ای فضا برای گفتگو دست یافت، تا سرانجام هر دو کشور در نقطه ی بهتری قرار بگیرند.»

سیامک دهقانپور:
«دیدار جنجالی شما با حسنی مبارک را بسیاری به یاد دارند. آن صحبت هایی که بعد از آن دیدار نقل شد که شما به مبارک گفتید استفاده از گزینه ی نظامی در برابر ایران ضرورت ندارد اصلا خوشایند قاهره، واشنگتن و اعضای دولت بوش نبود. با توجه به تغییرات منطقه بنظر شما نگرانی عمده ی رهبران عرب کماکان ایران است یا اوضاع داخلی شان؟»

ویلیام فالن:
«در نگرانی هایی که رهبران عرب درباره ی ایران به من منتقل می کردند تردیدی نداشتم. آنها به خاطر رفتار ایران و پتانسیل تولید جنگ افزار هسته ای جدا نگران بودند. بنظرم گونه ای اضطراب و تشویش است که می توان ساعتها درباره ی مبنای تاریخی آن صحبت کرد. حال با توجه به موج فراگیر تغییرات منطقه نگرانی های رهبران متوجه بی ثباتی داخلی از جمله در خود ایران است. از این رو لفاظی های تند و آتشین نسبت به برنامه ی هسته ای ایران فروکش کرده است و برای آن دلایل متفاوتی وجود دارد. یکی اینکه بنظر می رسد فعالیت های هسته ای ایران با مشکلات فنی روبرو شده است از این رو کمتر در این باره از تهران شنیده می شود. از سوی دیگر عمده ی توجه رهبران کشورها به اوضاع داخلی و اعتراضات مردم شان است. رسانه ها هم موضوع داغ روزشان اوضاع منطقه است و موضوع جدید جایگزین نگرانی قبلی شده است. اما، ممکن است این وضعیت فرصتی را برای دیپلماسی پشت صحنه با ایران فراهم کرده باشد.»
سیامک دهقانپور:
«این روزها مرتب صحبت از تحریم ایران است. آیا در این شرایط تحریم راه موثری است؟»
ویلیام فالن:
«تردیدی نیست که تحریم ها نتیجه ی ناخشنودی است. این وضعیت ناشی از این است که شورای امنیت سازمان ملل چند بار در این پروسه از ایران خواست تا در باره ی برنامه ی هسته ای اش شفاف و پاسخگو باشد اما، ایران کاملا بی اعتنایی کرد. از این رو تلاش جامعه ی جهانی برای تعامل و پرهیز از رو در رویی نظامی با ایران ریشه ی اصلی این ناخشنودی است که در فشار برای تحریم متجلی می شود. درباره ی میزان تاثیرگذاری تحریم ها تردید جدی دارم و در این باره می توان بحث کرد که چگونه این فشارها به بخش های پایینی جامعه منتقل می شود. میزان موثر بودن تحریم ها به تحمل ایرانیان بستگی دارد و قابلیت حکومت در دور زدن تحریم ها با پرداخت هزینه های بیشتر برای ایجاد ارتباط با کشورهایی که کماکان حاضر به تماس با ایران هستند. در نهایت قضیه این است که جامعه ی جهانی می خواهد به ایران بگوید یک سری قواعد بین المللی وجود دارد که ما انتظار داریم به آن عمل کنید و رو راست باشید.»
سیامک دهقانپور:
«دو سال پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران، احمدی نژاد در موقعیتی بسیار متفاوت قرار دارد. با توجه به تغییرات داخلی ایران آیا دولت آمریکا سیاست درستی در قبال ایران اتخاذ کرده است؟»
ویلیام فالن:

«این وضعیت مایه ناامیدی و دلسردی من هم شده است. وقتی دولت اوباما سر کار آمد دو پیام روشن برای بهبود روابط فرستاده شد به این معنی که قصد دارند روابطی متفاوت با تهران داشته باشند و از نو آغاز کنند. اما، با پاسخ سرد ایران روبرو شدند. احمدی نژاد یقینا با مشکلاتی در داخل روبرو است. اگر تلاش برای تماس و تعامل با واشنگتن را آغاز کند شاید بتواند برای حل بخشی از مشکلاتش از واشنگتن کمک بگیرد.»

گفتگوی تلفنی با مسعود کردپور روزنامه نگار - کردستان

خوانساری: مدحی ربوده شده است

کوثر: مدحی به من گفت عضو جمع یاران بشوم

ابراهیمی: مدحی بدنبال پناهندگی به هر شکلی بود

سلطانی: مصاحبه مدحی در ازمیر ترکیه ضبط شده

متجاوزان خمینی شهر در این نظام بزرگ شده اند

اعدام متجاوزان به عنف منجر به پیشگیری از جرم نخواهد شد

شروط اصلاح طلبان در انتخابات برآورده نخواهد شد

پیرموذن: چشم بسته در انتخابات شرکت نمی کنیم

هدف گزارشگر ویژه معرفی و رسوا کردن افراد نیست

تضاد منافع در کار گزارشگر سازمان ملل برای ایران؟

احمد شهید یک البرادعی دیگر؟

"ضرورت ایجاد پل میان دنیای مجازی و واقعی"

"دریافت محتوای اینترنت از طریق دیش ماهواره"

گفتگوی تلفنی با مهرداد کمانگر

جنازه دزدی در ایران

جنازه دزدی در ایران

شکوهی فرد:عادت به این تراژدی ها پیامدهای ناگواری دارد

بازرگان: برخی جوانان عجله دارند همه چیز زود زیر و رو شود

گفتگوی تلفنی با فیروزه صابر خواهر رضا هدی صابر

مصطفوی: سلطانیه حقیقت را نمی گوید

ظن آژانس: ایران در پی بمب اتمی بسیار پیشرفته

پنتا: «گزینه نظامی علیه ایران کماکان مد نظر است»

دریاسالار ویلیام فالن: احمدی نژاد برای حل مشکلاتش می تواند از آمریکا کمک بگیرد

عدم همکاری ایران با آژانس یعنی تحریم مضاعف

«ایران برای رادیو ایزوتوپ به سوخت هسته ای نیاز دارد»

پیشنهاد فرمانده ی پیشین سنتکام به احمدی نژاد

گفتگویی اختصاصی افق با دریاسالار ویلیام فالن، فرمانده ی پیشین ستاد مرکزی نیروهای آمریکا در خاورمیانه و شمال آفریقا (سنتکام)؛ پنج شنبه، نوزدهم خرداد، نهم ژوئن، ساعت نه و پانزده دقیقه شب به وقت تهران، تکرار دوازده نیمه شب.
فرمانده ی بلندپایه ی نظامی آمریکا که در ایجاد روابط نظامی آمریکا و چین نقش محوری داشت و همواره به عنوان یک فرمانده ی نظامی دیپلماتیک از او نام برده می شد گویا بر سر اختلاف نظر در مورد رویکرد آمریکا در قبال ایران پس از چهل و یک سال خدمت از سمت رهبری سنتکام کناره گرفت.
دریاسالار بازنشسته ی نیروی دریایی آمریکا ویلیام فالن که به فاکس شهرت دارد در گفتگو با افق به پرسش هایی در باره ی تحولات خاورمیانه و شمال آفریقا، منطقه ای که سه سال پیش تحت فرماندهی او قرار داشت، و تاثیرش بر روابط ایران و آمریکا پاسخ می دهد. دریاسالار فالن همچنین توصیه و پیشنهادی برای محمود احمدی نژاد دارد.

اوپک، رو در رویی نفتی ایران و عربستان، بخش نخست

اوپک، رو در رویی نفتی ایران و عربستان، بخش دوم

گفتگوی تلفنی با پرویز مینا از پاریس

سرداران حکومت، حکومت سرداران: قوه قضائیه، پلیس ۱

سرداران حکومت، حکومت سرداران: قوه قضائیه، پلیس ۲

سرداران حکومت، حکومت سرداران: مجلس، اطلاعات، ورزش ۱

سرداران حکومت، حکومت سرداران: مجلس، اطلاعات، ورزش ۲

سرداران حکومت، حکومت سرداران : دولت و اقتصاد ۱

سرداران حکومت، حکومت سرداران: دولت و اقتصاد ۲

گفتگوی یکی از بستگان خانواده ی سحابی با افق

یکی از بستگان خانواده ی سحابی از شاهدان عینی به افق می گوید: «سه نکته را با قطعیت می توانم به شما بگویم. اینکه به ایشان ضربه زدند. به سینه، پهلو، و شکم ایشان با مشت ضربه زدند. به تمام آنهایی که داشتند جنازه (عزت الله سحابی) را می بردند حمله کردند تا جنازه را خود نیروهای امنیتی ببرند و به ایشان (هاله سحابی) هم ضربه زدند و هولشان دادند که افتادند روی زمین. اطرافیان به سوی ایشان رفتند. سعی کردند تنفس مصنوعی بدهند اما، حال ایشان همانجا بد شد و به بیمارستان بردند که دیگر فوت کردند... خانواده را تحت فشار گذاشتند در منزل ایشان (هاله سحابی) در گیشا و آنها را مجبور کردند امضا کنند که ایشان به مرگ طبیعی فوت کرده و جنازه را نیروهای امنیتی با خودشان بردند.»

امیر احمدی: از سیاستهای احمدی‌نژاد دفاع می‌کنم

«موضع امیراحمدی نشانگر افتادن تشت احمدی‌نژاد است»