۱۳۹۱ خرداد ۱۵, دوشنبه
۱۳۹۱ خرداد ۱۱, پنجشنبه
۱۳۹۱ خرداد ۱۰, چهارشنبه
۱۳۹۱ خرداد ۲, سهشنبه
۱۳۹۱ خرداد ۱, دوشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۲۸, پنجشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۲۵, دوشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۲۱, پنجشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۲۰, چهارشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۱۹, سهشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۱۸, دوشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۱۵, جمعه
Jailed activist cries out for better conditions for Iran political prisoners
May 04, 2012
Jailed activist cries out for
better conditions for Iran political prisoners
By Siamak Dehghan-Pour and
Bobak Gorji
Voice of America (Washington) -
An Iranian political prisoner called the global advocates of the human rights
to pay more attention to what he describes “a tough environment intentionally
created” by the authorities for ideological and political prisoners in Iran.
In a rare telephone
conversation from inside a prison in Iran, Alireza Sharifi-Boukani, told the
Voice of America’s Persian News Network, that tens of political prisoners are
living under a “miserable
condition” at the Rajaie-Shar prison in the city of Karaj west of the
capital Tehran.
“This is
the only way to echo our voices outside informing the world that 55 people are
living under the miserable conditions here in this section,” said the Kurdish
activist in an interview with the Persian
analytical talk show “Ofogh”, adding other members of Kurdish parties as well as the Mujahedin-e-Khalq (MEK) opposition, reformers and
also followers of the banned Bahai faith were among the prisoners.
According
to human rights groups, the Islamic state has dramatically escalated the
crackdown on dissents, arresting lawyers, students, journalists and targeting
media after the 2009 disputed presidential vote that secured the re-election of
the hardline President Mahmoud Ahmadinejad.
Sharifi-Boukani said “the
closed doors are the greatest psychological torture for the prisoners as the
gates are always locked and they have only a two-hour permission a day to go
out in an open area for breathing fresh air.”
“Some of the prisoners were
barred from medical treatments despite having serious diseases … we are even
deprived of having telephone contacts or personal meeting sessions with our beloved
ones,” he said without elaborating how he got the opportunity to speak on the
phone, but saying “not everyone here enjoys such an opportunity.”
The United Nations special
rapporteur of human rights in Iran, Ahmed Shaheed, who was attending the same Ofogh
show on April 19, said what Sharifi-Boukani has said was “quite typical
of a number of interviews” he had with some Iranians who had been jailed in
prisons.
Shaheed’s mandate was renewed
in March after his first year in the job he issued a report showing a rapid
increase of executions in Iran, with some 670 people put to death last year,
most of them for drug crimes that do not merit punishment under international
law and some for offenses against Islam.
The United States and the European Union have passed various sets
of sanctions on several Iranian firms, officials and individuals for being
involved in human rights abuses and in the
Islamic Republic’s controversial nuclear activities.
The executive director of the international campaign for Human Rights
in Iran, Hadi Ghaemi, in the same event warned the Iranian ruling power of
“trying to put any hurdle” ahead of the U.N. special rapporteur’s mission on
human rights situation in Iran.
Ghaemi said the most important problem is the “lack of independence
in Iran’s judicial system so that it has become a tool for intelligence
forces,” stressing the situation has been worsened particularly in the past
three years.
Tehran has banned Shaheed of traveling to Iran saying human rights were being used as a pretext to advance
the political interests of specific states and has repeatedly accused the West
of using what it says are bogus human rights concerns as a further way to
isolate the Islamic Republic.
“It is
said that the head of the prison has repeatedly said the instruction has come
from the top, from the state prosecutor general and also the intelligence
ministry, that these political prisoners should remain in the worst possible
conditions,” said Sharifi-Boukani, who was arrested
in 2010 and was sentenced
for a 42-month jail term on charges of acting
against the country’s security.
Shaheed, confirming Sharifi-Boukani’s comments on the worse
conditions for political prisoners at Rajaie-Shar than the other types of
prisoners, said “I aware of that there is a different treatment in prisons for,
what may be called as political prisoners who face the worst treatment in terms
of rights violation.”
He further expressed concerns over “deficits in human rights
standards” in treatment of prisoners in Iran and said “There is a need to
demand Iran that rule of law be enforced, the laws that statured in their book
themselves being prevented strictly.”
“I would like to use this opportunity to invite people who have
information on conditions there (in Rajai-Shahr prison) to talk to me and give
information on that, so when I have sufficient material, I can form that as
part of my report,” said the U.N. human rights investigator.
Sharifi-Boukani, in another contact later with Ofogh said he and
his cellmates were happy about spreading their voices by the Voice of America
throughout the world despite the high risks of being threatened and pressurized
by the authorities.
«درهای بند ما در زندان همیشه بسته است»
15 اردیبهشت 1391
«درهای بند ما در زندان همیشه بسته است»
توسط سیامک دهقانپور و بابک گرجی
صدای
آمریکا (واشنگتن) – یکی از زندانیان سیاسی دربند در ایران از فعالان حقوق
بشری جهان خواست به آنچه که او ایجاد عمدی محیطی نامناسب برای زندانیان
سیاسی و عقیدتی توسط مسولان در زندان
های ایران توصیف کرد، توجه بیشتری کنند.
رضا
شریفی بوکانی، فعال سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج، در یک تماس تلفنی
با شبکه خبری فارسی صدای آمریکا گفت که ده ها فعال سیاسی و عقیدتی در
زندان رجایی شهر کرج در شرایط بسیار
سختی بسر می برند.
این
فعال سیاسی کرد در مکالمه ای تلفنی با برنامه ی «افق» از شرایط موجود در
سالن دوازده بند چهار زندان رجایی شهر به شدت انتقاد کرد و گفت: «واقعا
این برای ما بزرگترین شکنجه ی روحی است که درهای اینجا همیشه بسته است و تنها روزی دو ساعت هواخوری داریم.»
بنابر
گزارش های منابع حقوق بشری، جمهوری اسلامی ایران پس از انتخابات بحث
برانگیز ریاست جمهوری 1388 بر شدت سرکوب و دستگیری فعالان سیاسی و حقوق
بشری، دانشجویان و وکلا و نیز اعمال
محدودیت های بیشتر بر رسانه ها، بطور گسترده ای افزوده است.
به
گفته ی رضا شریفی، پنجاه و پنج زندانی سیاسی و عقیدتی از جمله ده تن از
اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران، هیجده تن از افراد وابسته به احزاب کرد و
یازده بهایی، از اعضای هیات علمی
دانشگاه غیررسمی بهاییان، در آن بند محبوس هستند.
شریفی
توضیح نداد که چگونه موفق به برقراری تماس تلفنی با صدای آمریکا شده اما
گفت این امکان برای همه فراهم نیست و افزود «این تنها راهی است که می
توانیم صدای خود را به بیرون برسانیم
تا دنیا بفهمد پنجاه و پنج تن در سخت ترین شرایط در این بند بسر می برند.»
به
گفته ی شریفی بوکانی زندانیان سیاسی در زندان رجایی شهر از امکانات فرهنگی
همچون دسترسی به کتابخانه و امکان تحصیل و نیز ورزش محروم هستند، در
حالیکه این امکانات برای سایر زندانیان
در بخش های دیگر فراهم است. به گفته ی او بارها از رییس زندان نقل شده که
دستور از مقامات بالا، دادستانی و وزارت اطلاعات، آمده که «این افراد باید
در بدترین شرایط ممکن بمانند.»
او
وضعیت روحی زندانیان سیاسی در آن بند را نامناسب توصیف کرد و گفت «بیست و
نه نفر از مجموع پنجاه و پنج زندانی این بند قرص اعصاب مصرف می کنند.» وی
در ادامه می گوید بعضی از هم بندی
هایش، به ویژه تنی چند از بهاییان، با وجود داشتن بیماری های جدی و سن
بالا از دسترسی به مراقبت های پزشکی و درمان محروم هستند.
«ما از حق ملاقات حضوری و حتی مکالمه ی تلفنی با عزیزانمان هم محروم هستیم.»
احمد
شهید، گزارشگر ویژه ی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، که در
برنامه ی افق صدای آمریکا شرکت داشت، پس از شنیدن بخش هایی از صحبت های
شریفی بوکانی گفت «آنچه که وی توصیف کرد
بطور معمول در تمام مصاحبه هایی که او با فعالین انجام داده بیان شده
است».
مأموریت
آقای شهید پس از یک سال بررسی وضع حقوق بشر در ایران و انتشار گزارش هایی
در همین زمینه در ماه مارس سال جاری توسط سازمان ملل متحد تمدید شد. وی در آخرین
گزارش خود گفته است حدود ششصد و
هفتاد مورد اعدام در سال گذشته در ایران به ثبت رسیده که بیشتر آنها
محکومین مواد مخدر بوده اند و تعدادی نیز به جرم اهانت به اسلام مجازات شده
اند.
آقای
شهید با تأیید صحبت های شریفی بوکانی می گوید از برخورد متفاوت با
زندانیان سیاسی در زندان های جمهوری اسلامی ایران آگاه است و می افزاید:
«من از سطح پایین استانداردهای حقوق بشر
در رفتار با آنچه که فعالان سیاسی دربند در ایران خوانده می شود نگران
هستم.»
ایالات متحده ی آمریکا و اتحادیه ی اروپا تا کنون تحریم های متعددی را علیه مسولین
نیروهای امنیتی، قوه ی قضاییه، و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
در کنار تعدادی از شرکت ها و سازمان های دیگر، بدلیل نقض حقوق بشر وضع کرده اند.
هادی قائمی، مدیر اجرایی
کمپین بین المللی برای
حقوق بشر
در ایران و مهمان دیگر برنامه
ی افق، با استقبال از تمدید مأموریت احمد شهید خطاب به مسولان جمهوری
اسلامی ایران گفت: «آنها نمی توانند مانعی برای انجام مأموریت گزارشگر ویژه
ی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران ایجاد کنند.»
آقای
قائمی از «عدم استقلال قوه ی قضاییه در ایران» به عنوان مهم ترین مشکل
موجود یاد کرد و گفت: «قوه ی قضاییه به ابزاری در دست وزارت اطلاعات تبدیل
شده است.» این وضعیت به گفته ی او
به ویژه در سه سال گذشته بدتر شده است.
تهران
به گزارشگر ویژه ی سازمان ملل اجازه ی ورود به ایران را نداده و با رد
گزارش های احمد شهید، وی را متهم به پیروی از سیاست های غرب کرده است.
جمهوری اسلامی کشورهای غربی را به
استفاده ی ابزاری از مقوله ی حقوق بشر برای پیگیری اهداف سیاسی خود و
اعمال فشار بیشتر با هدف به انزوا کشاندن ایران متهم می کند.
احمد
شهید که در گزارش هایش اوضاع زندان و زندانیان در ایران را بطور کلی مورد
بررسی قرار داده بود از همه ی کسانی که در این زمینه اطلاعات بیشتری دارند
دعوت کرد تا اطلاعاتشان را در اختیار
او قرار دهند تا وی بتواند در گزارش های آتی خود به این مقوله با توجه و
تمرکز بیشتری بپردازد.
او
در ادامه تأکید می کند که «لازم است از ایران درخواست شود تا حکومت قانون
را به اجرا بگذارد، قوانینی که خودشان وضع کرده اند اما به دقت اعمال نمی
شود.»
شریفی
بوکانی که در حال سپری کردن حکم سه سال و نیم حبس خود به اتهام تبلیغ علیه
نظام و اقدام
علیه امنیت کشور است، طی تماسی با «افق» از انعکاس گفته های خود و هم بندی
هایش توسط صدای آمریکا، به رغم تهدیدهایی که ممکن است متوجه او باشد،
ابراز رضایت کرد و گفت امیدوار است اقدام وی نتیجه ای مثبت داشته باشد.
۱۳۹۱ اردیبهشت ۱۴, پنجشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۱۱, دوشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۷, پنجشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۵, سهشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۴, دوشنبه
۱۳۹۱ اردیبهشت ۱, جمعه
۱۳۹۱ فروردین ۳۱, پنجشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۳۰, چهارشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۲۹, سهشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۲۸, دوشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۲۴, پنجشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۲۲, سهشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۲۱, دوشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۱۷, پنجشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۱۶, چهارشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۹, چهارشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۸, سهشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۳, پنجشنبه
۱۳۹۱ فروردین ۱, سهشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۲۴, چهارشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۲۲, دوشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۱۷, چهارشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۱۶, سهشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۱۵, دوشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۱۲, جمعه
۱۳۹۰ اسفند ۱۱, پنجشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۱۰, چهارشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۹, سهشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۸, دوشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۴, پنجشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۳, چهارشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۲, سهشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۱, دوشنبه
۱۳۹۰ بهمن ۲۹, شنبه
پاسخ دفتر آقای ابوالحسن بنی صدر، نخستین رییس جمهوری ایران، به برنامه سه شنبه ۱۸ بهمن افق
آقای سیامک دهقان پور گرامی
در برنامه افق 18 بهمن 1390 که، در آن، از جمله، آقایان ثابتی و قانعی فرد شرکت داشته اند، آقای قانعی فرد بی مناسبت، به یاد اغراق گوئی آقای بنی صدر در باره کشتار 17 شهریور 1357 افتاده و گفته است: آقای بنی صدر به لوموند گفته است 3000 نفر کشته شدند حال این که 82 نفر بیشتر کشته... نشدند.
از او خواسته شد که تاریخ روزنامه را بگوید. معلوم شد منبع او «روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی، نوشته آقای باقر عاقلی است. در صفحه 361 این کتاب آمده است: «ابوالحسن بنی صدر درپاریس اعلام کرد جمعه سیاه تهران 3000 کشته داشت». درکتاب نیز منبعی ذکر نکرده است. بنا بر این،
1 – اینکه آقای بنی صدر به لوموند گفته است 3000 نفر کشته شده اند دروغ است. طرفه این که ژان گراس، مخبر لوموند در تهران بوده و در تاریخ 12 سپتامبر 1978، با آقای علی امینی مصاحبه کرده و آقای امینی به او گفته است: دولت می گوید 85 تن و در واقع افزون بر 2000 تن کشته شده اند.
• مخبر روزنامه le Matin در 15 سپتامبر 78، ار گورستان تهران گزارشی فرستاده و پس از وصف صحنه بس دلخراش به گور سپاری قربانیان کشتار، شمار کشته ها را 3000 تن نوشته است.
• آقای دکتر بختیار، در تهران، در مصاحبه با فرستاده Europe1 در تاریخ 12 سپتامبر، شمار کشته های «روزهای اخیر» را 2450 تن گفته است.
• در 14 سپتامبر 1378، روزنامه مجاهد چاپ الجزیره از قول «نماینده مذهبی حسن بنی صدر» شمار کشته ها را 3000 تن نوشته است. احتمال می رود مقصود روزنامه آقای ابوالحسن بنی صدر بوده باشد.
• بنا بر گزارشهای فرستاده های روزنامه های دیگر، در تهران، رقم کشته ها را 5000 تن نیز می گفته اند.
2 – آقای بنی صدر در تهران نبود. او قولهای آقایان امینی و بختیار و گزارشهای خبرنگاران از تهران را خوانده بود. پس اغراق کننده نمی توانست او بوده باشد. نه آقایان امینی و بختیار و... که رژیمی مقصر بوده که می کشته و سانسور می کرده است.
3 – مهم تر و بسیار مهمتر از همه، اینکه نباید اجازه داد که جنایت را با نسبت دادن اغراق گوئی در شمار قربانیان بپوشانند. نیز نباید اجازه داد سانسور و اختناق را با اغراق گفتن ناخواسته پوشاند. در همه جا، وقتی سانسور برقرار است، رقمی که مردم سرکوب شده می دهند، گاه ده ها برابر رقمی است که متصدیان جنایت می دهند. بنگرید به رقم کشته ها در عراق بنا بر آمار رسمی و حتی بنا بر آمار مؤسسه ها یی که تحقیق کرده اند. جنایت را نباید پوشاند و گناه سانسور را نیز نباید برعهده مردمی گذاشت که گرفتار سانسور بوده اند.
• روزنامه های آن ایام ضمیمه اند.
ایام بر کام
23 بهمن 1390
نصرالله نجات بخش مسئول دفتر آقای بنی صدر
در برنامه افق 18 بهمن 1390 که، در آن، از جمله، آقایان ثابتی و قانعی فرد شرکت داشته اند، آقای قانعی فرد بی مناسبت، به یاد اغراق گوئی آقای بنی صدر در باره کشتار 17 شهریور 1357 افتاده و گفته است: آقای بنی صدر به لوموند گفته است 3000 نفر کشته شدند حال این که 82 نفر بیشتر کشته... نشدند.
از او خواسته شد که تاریخ روزنامه را بگوید. معلوم شد منبع او «روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی، نوشته آقای باقر عاقلی است. در صفحه 361 این کتاب آمده است: «ابوالحسن بنی صدر درپاریس اعلام کرد جمعه سیاه تهران 3000 کشته داشت». درکتاب نیز منبعی ذکر نکرده است. بنا بر این،
1 – اینکه آقای بنی صدر به لوموند گفته است 3000 نفر کشته شده اند دروغ است. طرفه این که ژان گراس، مخبر لوموند در تهران بوده و در تاریخ 12 سپتامبر 1978، با آقای علی امینی مصاحبه کرده و آقای امینی به او گفته است: دولت می گوید 85 تن و در واقع افزون بر 2000 تن کشته شده اند.
• مخبر روزنامه le Matin در 15 سپتامبر 78، ار گورستان تهران گزارشی فرستاده و پس از وصف صحنه بس دلخراش به گور سپاری قربانیان کشتار، شمار کشته ها را 3000 تن نوشته است.
• آقای دکتر بختیار، در تهران، در مصاحبه با فرستاده Europe1 در تاریخ 12 سپتامبر، شمار کشته های «روزهای اخیر» را 2450 تن گفته است.
• در 14 سپتامبر 1378، روزنامه مجاهد چاپ الجزیره از قول «نماینده مذهبی حسن بنی صدر» شمار کشته ها را 3000 تن نوشته است. احتمال می رود مقصود روزنامه آقای ابوالحسن بنی صدر بوده باشد.
• بنا بر گزارشهای فرستاده های روزنامه های دیگر، در تهران، رقم کشته ها را 5000 تن نیز می گفته اند.
2 – آقای بنی صدر در تهران نبود. او قولهای آقایان امینی و بختیار و گزارشهای خبرنگاران از تهران را خوانده بود. پس اغراق کننده نمی توانست او بوده باشد. نه آقایان امینی و بختیار و... که رژیمی مقصر بوده که می کشته و سانسور می کرده است.
3 – مهم تر و بسیار مهمتر از همه، اینکه نباید اجازه داد که جنایت را با نسبت دادن اغراق گوئی در شمار قربانیان بپوشانند. نیز نباید اجازه داد سانسور و اختناق را با اغراق گفتن ناخواسته پوشاند. در همه جا، وقتی سانسور برقرار است، رقمی که مردم سرکوب شده می دهند، گاه ده ها برابر رقمی است که متصدیان جنایت می دهند. بنگرید به رقم کشته ها در عراق بنا بر آمار رسمی و حتی بنا بر آمار مؤسسه ها یی که تحقیق کرده اند. جنایت را نباید پوشاند و گناه سانسور را نیز نباید برعهده مردمی گذاشت که گرفتار سانسور بوده اند.
• روزنامه های آن ایام ضمیمه اند.
ایام بر کام
23 بهمن 1390
نصرالله نجات بخش مسئول دفتر آقای بنی صدر





۱۳۹۰ بهمن ۲۷, پنجشنبه
۱۳۹۰ بهمن ۲۶, چهارشنبه
۱۳۹۰ بهمن ۲۵, سهشنبه
۱۳۹۰ بهمن ۲۴, دوشنبه
۱۳۹۰ بهمن ۲۰, پنجشنبه
۱۳۹۰ بهمن ۱۸, سهشنبه
۱۳۹۰ بهمن ۱۷, دوشنبه
۱۳۹۰ بهمن ۱۳, پنجشنبه
اشتراک در:
پستها (Atom)
